Echte tijm

“Thymus” is afgeleid van het Grieks “thymos” (moed, kracht) of “thyein” (offeren, reukwerk branden), een verwijzing naar het gebruik van tijm als wierook bij religieuze offerrituelen in de oudheid. “Vulgaris” is Latijn voor “gewoon” of “algemeen voorkomend” en onderscheidt de soort van andere tijmsoorten.

Tijm is een van de meest gebruikte keukenkruiden in de Mediterrane keuken. De bladeren en bloemtakjes worden vers of gedroogd gebruikt als smaakmaker in soepen, stoofschotels, sauzen, vlees- en visgerechten.

Tijm vormt onderdeel van het klassieke boeket garni samen met laurier en peterselie. In de Provencaalse kruiden (herbes de Provence) is tijm onmisbaar.

Tijmhoning is een bijzonder aromatische honing die in Griekenland en het Middellandse Zeegebied traditioneel wordt geproduceerd. Tijm wordt ook gebruikt bij het inmaken van olijven en kaas.

Tijm werd al gebruikt door de oude Egyptenaren bij het balsemen van lichamen. De Grieken brandden tijm als wierook in tempels en beschouwden het als symbool van moed. Dioscorides beschreef tijm als expectorerend en diuretisch middel. In de middeleeuwen werd tijm onder het hoofdkussen gelegd als bescherming tegen nachtmerries en ziekten. Hildegard von Bingen gebruikte tijm bij bronchitis en huidaandoeningen. In de 19de eeuw werd thymol geïsoleerd als werkzame stof en sindsdien breed toegepast in de farmacie en tandheelkunde.

Thymus vulgaris past bij een type mens dat actief, doelgericht en antiseptisch denkt. Zoals de plant groeit op droge, zonnige rotsbodems en weerstaat aan hitte en droogte, zo functioneert dit type ook in uitdagende omstandigheden met opvallende veerkracht. De scherpe, aromatische geur weerspiegelt een constitutie die neigt naar warmte en droogte: uitgesproken, krachtig, soms te intens. Dit type heeft baat bij tijm wanneer de luchtwegen verstopt raken, de energie stagneert of het immuunsysteem ondersteuning nodig heeft.