Echte guldenroede

“Solidago” is afgeleid van het Latijnse “solidare” wat “heel maken” of “verbinden” betekent, een verwijzing naar de historisch beschreven wondhelende werking. “Virgaurea” is samengesteld uit “virga” (“twijg” of “tak”) en “aurea” (“gouden”), wat “gouden twijg” of “gouden roede” betekent, een verwijzing naar de lange, rechtopstaande bloemtrossen met gele bloemen. De Nederlandse naam “guldenroede” is een rechtstreekse vertaling van “virgaurea”.

De jonge bladeren zijn eetbaar en worden in sommige Europese landen als saladekruid gebruikt. Ze hebben een licht bittere, aromatische smaak. De bloemen zijn eetbaar als garnering van salades en desserts.

Guldenroede wordt als aromatisch kruid gebruikt in Oost-Europa, waar jonge scheuten worden gekookt als groente of verwerkt in soepen. De bloemen en bladeren worden gebruikt voor een aromatische thee. Een economisch belang is het gebruik van de plant als bijenplant vanwege de rijke nectarproductie van de gele bloemen laat in het seizoen.

Solidago virgaurea is al meer dan 700 jaar in gebruik als geneeskruid in Europa. In de Middeleeuwen stond guldenroede in vele Europese farmacopees als middel bij nierstenen en wondgenezing. In de 16de eeuw was guldenroede een van de meest gebruikte en dure geneeskruiden in Europa. Petrus Andreas Matthiolus (1501, 1577) en Gerard (1545, 1612) beschreven guldenroede als niersteenmiddel. Kneipp gebruikte guldenroede systematisch bij nier- en blaasaandoeningen.

Solidago virgaurea past bij een type mens dat vocht vasthoudt en moeite heeft met het uitscheiden van afvalstoffen via de nieren. Zoals de plant op droge, stenige, voedselarme bodems in volle zon groeit en laat in het seizoen bloeit als de meeste andere planten uitgebloeid zijn, zo heeft dit type een hardnekkige constitutie die baat heeft bij gerichte ondersteuning van de nierfunctie. Dit type accumuleert vocht, urinezuur en afvalproducten en heeft neiging tot nier- en blaasklachten, reumatische aandoeningen en hyperuricemie.