Citroengele honingklaver

Het gedroogde, verpulverde kruid wordt als smaakmaker gebruikt om stoofpotten op smaak te brengen, bijvoorbeeld van konijn. Daarnaast dient het als smaakmaker van marinades, Gruyèrekaas en de Zwitserse “Schabsieger” (groene kaas), in gebak en pudding, en in kruidenbitters en bieren.

Ook de wortel kan gegeten worden; de Kalmuks gebruikten deze vaak als voedingsmiddel. Jonge scheuten kunnen gekookt gegeten worden als asperges. Jonge bladeren kunnen in salades gebruikt worden. Bladeren en peulen kunnen gekookt gegeten worden als groente.

Zelfs de bloemen en zaden kunnen rauw of gekookt gegeten worden of als smaakmaker gebruikt worden; de bloemen kunnen in thee verwerkt worden.

In het oude Egypte werd honingklaver al gebruikt voor culinaire en medicinale doeleinden.

Omwille van de ontstekingswerende eigenschappen werden in de Griekse Oudheid pleisters met honingklaver gebruikt bij kneuzingen en reumatische klachten.

In de volksgeneeskunde werd de plant soms toegepast tegen maagdarmkrampen.

In de 18e eeuw werd honingklaver op grote schaal als veevoer verbouwd.

Melilotus officinalis past bij een type mens waarbij de afvoer stokt terwijl de aanvoer doorgaat: zwaarte, stuwing en een gevoel van vastzitten in het onderlichaam, met onrust die ’s nachts toeneemt. De plant zelf groeit op droge, kalkrijke, verstoorde en onbebouwde grond, wortelt diep met een verhoute penwortel en bindt stikstof; ze maakt schrale plaatsen bewoonbaar zonder zelf veeleisend te zijn. Dat vertaalt zich naar een type dat lang doorgaat op weinig, taai en winterhard, maar dat inwendig congestie opbouwt. Kenmerkend is dat de zoete geur pas vrijkomt bij het drogen: de kwaliteit van dit type toont zich pas na verwerking en rijping, niet in de verse, ruwe vorm. Datzelfde proces kent een keerzijde, want bij verkeerde gisting slaat de zoete coumarine om in een stollingswerende, giftige stof. Het type kent dus een smalle marge tussen waardevolle transformatie en ontsporing, en heeft baat bij traagheid, ontspanning en een geleidelijke afvoer in plaats van forcering.