Haver

Vooral gekend zijn de havervlokken: ze worden gemaakt door van kaf ontdane haverkorrels te stomen en daarna te pletten tussen gladde walsen. Die havervlokken doen het goed in muesli’s, als ontbijtgraan (eventueel geroosterd) en in soep; vooral havermout is gekend als stevig ontbijt: in water gekookte vlokken overgoten met verse melk (vlokken best niet in melk koken).

Havermeel wordt verwerkt in brood, pannenkoeken en gebak (met haver alleen is geen consistent brood te bakken door te weinig gluten). Havergriesmeel en gekookt havergraan zijn andere voedingsmiddelen; gespruite havergraantjes doen het goed in salades. Haver wordt ook aangewend bij de bereiding van whisky.

Geroosterde granen worden als koffiesubstituut aangewend (of als onderdeel ervan). Er bestaat een havermeelthee en -drank (“Posset”); een “havermelk” (eigenlijk haverdrank) wordt tegenwoordig ook gemaakt, en er kan een plantaardige room uit havergraan bereid worden.

Archeologische vondsten plaatsen haver in het bronzen tijdperk (3500 tot 600 v.C.), vooral verspreid door Germanen. Hippocrates, Theophrastus, Galenus, Cato en Plinius maakten er melding van. Vanaf de tweede eeuw na Christus werd haver in Europa en Noord-Europa geleidelijk een belangrijk voedingsmiddel voor mens en paard. In de Middeleeuwen gold het als basisvoedingsmiddel met een reputatie omwille van de hoge voedingswaarde en een versterkend effect. Matthiolus (1500 tot 1577) beval een afkooksel van haver aan bij losse stoelgang. Haver werd in 1602 in Amerika ingevoerd. In 1825 ontdekte de Duitse chemicus Löwig het element broom; farmaceutici stelden vast dat broomverbindingen kalmerend werken. In het Oosten werd onrijpe haver ingezet bij opiumontwenning; Dr. Bircher raadde haver aan als voedings- en geneesmiddel.

Avena sativa past bij een type dat innerlijk uitgeput raakt door langdurige spanning: prikkelbaar, rusteloos en snel overbelast na intellectuele of emotionele inspanning. Het is doorgaans een individualistisch type dat ruimte om zich heen nodig heeft, niet graag in een menigte of rij staat en zich moeilijk voelt in strak georganiseerd band- of kantoorwerk. Zoals de plant een veerkrachtige, holle stengel heeft die buigt in de wind zonder te breken, herstelt dit type zich bij voldoende voeding en rust van perioden van overbelasting. De demulcerende, voedende aard van het graan weerspiegelt een behoefte aan verzachting en opbouw eerder dan aan prikkeling.